ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΛΑΝΑΣ

 

 

ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΦΗΣΕ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΟΙΤΑΞΕ ΕΞΩ:

 ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ

Οι νεκροί κοιτάζουν τους ζωντανούς πίσω από τζάμι θολό·

θλιμμένοι, σφίγγοντας στα βουρκωμένα χέρια τους ό,τι

πρόλαβαν να

 πάρουν μαζί τους. Κάπου-κάπου, κάποιον

αναγνωρίζουν κι η καρδιά τους χτυπά. Ανοίγουν το χέρι και

ψάχνουν: µια χάντρα κόκκινη, ένα φτηνό σταυρουδάκι, µια

πολύχρωµη κλωστή. Κοιτάζουν λίγο τα δάχτυλά τους –πώς

έγιναν τρυφερά µε τον χρόνο– κι ύστερα γυρίζουν και χάνονται,

σφίγγοντας στα βουρκωμένα χέρια τους ό,τι ακριβότερο

πρόλαβαν να πάρουν μαζί τους.