Θάνος Μικρούτσικος

 Γενέθλια '86

 Γενέθλια κι αγόρασα σκοινί,

τον κόμπο μου τον έχω φτιάξει πρόχειρα, παραλειρώντας πάνω στο σκαμνί, στον τελευταίο ρόλο του αυτόχειρα. Πίσω μου τίποτα, τίποτα στο μέλλον, μονάχα η κηδεία των ψηλών καπέλων. Γενέθλια και φτύνω τις ευχές, σοκολατάκια στήνω για ικρίωμα, ελπίζω με τις πρώτες τις βροχές, να ξεχαστώ κι εγώ και το σημείωμα. Πίσω μου τίποτα, τίποτα στο μέλλον, μονάχα η κηδεία των ψηλών καπέλων.

Δίσκος: Όλα από χέρι καμένα Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος Στίχοι: Κώστας Τριπολίτης

Γιάννης Μαρκόπουλος

 

Τα λόγια και τα χρόνια

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα και τους καημούς που σκέπασε καπνός η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια και σε χαμένους κήπους του Θεού κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια εκεί που πρώτα ήσουνα παντού και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια Η μοίρα κι ο καιρός το `χαν ορίσει στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει αυτός που δεν εγνώρισε γενιά και του καημού την πόρτα να χτυπήσει και του καημού την πόρτα να χτυπήσει και του καημού την πόρτα να χτυπήσει Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω με τους ανθρώπους που `δαν το κακό και το `χουν στ' όνομά τους κεντημένο Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο θερίζει την αυγή ωκεανό μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο, σημάδι μυστικό και ριζικό πως ξέφυγε απ' τον Άδη κι απ' τον κόσμο Η μοίρα κι ο καιρός...

Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Θάνος Μικρούτσικος

 

 Εφτά νάνοι στο s/s Cyrenia - Ταξίδι στον Σταυρό του Νότου

Εφτά. Σε παίρνει αριστερά, μην το ζορίζεις. Μάτσο χωράνε σε μια κούφιαν απαλάμη. Θυμίζεις κάμαρες κλειστές, στεριά μυρίζεις. Ο πιο μικρός αχολογάει μ΄ ένα καλάμι Γυαλίζει ο Σημ της μηχανής τα δυο ποδάρια. Ο Ρεκ λαδώνει στην ανάγκη το τιμόνι. Μ΄ ένα φτερό ξορκίζει ο Γκόμπυ τη μαλάρια κι ο στραβοκάνης ο Χαράμ πίτες ζυμώνει. Απ΄ το ποδόσταμο πηδάνε ως τη γαλέτα. -Μπορώ ποτέ να σου χαλάσω το χατήρι; Κόρη ξανθή και γαλανή που όλο εμελέτα ποιος ρήγα γιος θε να την πιει σ΄ ένα ποτήρι. Ραμάν αλλήθωρε, τρελέ, που λύνεις μάγια, κατάφερε το σταυρωτό του Νότου αστέρι σωρός να πέσει, να σκορπίσει στα σπιράγια και πες του κάτω από ένα δέντρο να με φέρει. Ο Τοτ του λείπει το ένα χέρι μα όλο γνέθει, τούτο το απίθανο σινάφι να βρακώσει. Εσθήρ ποιά βιβλική σκορπάς περνώντας μέθη; Ρουθ, δε μιλάς; Γιατί τρεκλίζουμε οι διακόσιοι; Κουφός ο Σάλαχ, το κατάστρωμα σαρώνει

• Μ΄ ένα ξυστρί καθάρισέ με απ΄ τη μοράβια.

Μα είναι κάτι πιο βαθύ που με λερώνει.

• Γιε μου που πας; - Μάνα θα πάω στα καράβια.

Κι έτσι μαζί με τους εφτά κατηφοράμε. Με τη βροχή, με τον καιρό που μας ορίζει. Τα μάτια σου ζούνε μια θάλασσα θυμάμαι… Ο πιο στερνός μ΄ έναν αυλό με νανουρίζει

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ . Μ. Χατζιδάκις

 1. Τύψεις . 

Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Ανδρέας Καρακότας

Όσο περνούν οι μέρες και μακραίνει
η ηλικία της σεμνότητας, αισθάνομαι
τις ανεπαίσθητες ραγισματιές εντός μου
από νύχτα σε νύχτα να πληθαίνουν.

Δρόμοι που πήρα με χαμηλωμένα μάτια
φώτα που πέσαν πάνω μου ανηλέητα,
λόγια πιο πρόστυχα κι απ τις χειρονομίες.

Μα πιο πολύ, η όψη της μητέρας μου
όταν γυρνώ αργά το βράδυ και τη βρίσκω
μ ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένει
βουβή, ξαγρυπνισμένη και χλωμή.

2."ανταλλαγή - με κατάνυξη"

Ποίηση: Ντίνος Χριστιανόπουλος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ερμηνεία: Ανδρέας Καρακότας Πιάνο: Ντόρα Μπακοπούλου ΜΕ ΚΑΤΝΥΞΗ Έλα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά. Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο, να μου δώσεις δύναμη, να μην είμαι ράκος. Να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο, να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω. Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου, για να μάθεις πια να μην κλωτσάς.

3."διαδρομή - Σάββατο βράδυ"

Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ερμηνεία: Ανδρέας Καρακότας Πιάνο: Ντόρα Μπακοπούλου Σκηνές από την ταινία του Jean Genet Un chant d'amour (1950) Απ' το Βαρδάρη ως το Συντριβάνι κι από τον Πύργο ως την πλατεία Δικαστηρίων σε ψάχνω σ' όλα τ' αγοραία, πεζοδρόμια. Απ' το Βαρδάρη ως το Συντριβάνι κι από τον Πύργο ως την πλατεία Δικαστηρίων έφαγα όλα τα γιαπιά για να σε βρω. Μην είσαι σε κανένα σινεμά, μην παίζεις σε κανένα σφαιριστήριο ή τάχα πια ρουφήχτρα να σε χαίρεται σε πιο δωμάτιο, σε πιο πάρκο, σε πιο κέντρο; Και τριγυρνώ μονάχος κι αξεδίψαστος απ' το Βαρδάρη ως το Συντριβάνι. Δεν εξαρθρώνεται αυτός ο πυρετός, δεν επανδρώνεται με άλλους η καρδιά μου.

4. ενός λεπτού σιγή

Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος. Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις. Πρώτη εκτέλεση: Ανδρέας Καρακότας, «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ», 1996, στο πιάνο η Ντόρα Μπακοπούλου. Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά, έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας, ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας, κοκκινίσατε άραγε για τη τόση ευτυχία σας, έστω και μια φορά; Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή για τους απεγνωσμένους;

ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ : ΤΑ ΝΕΑ

                                                                1. ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ

2. ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

 

           

Η ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΑΙΩΝΙΟΤΗΣ

 

" Πίστεψέ με θα σ' αγαπώ αιώνια"

επαναλαμβάνει κάθε λεπτό ο θάνατος

στην αιωνιότητα.

 

και κείνη βογκώντας

από δυστυχισμένη βεβαιότητα

 

αχ γιατί να μην είσαι ψεύτης

 

 τον καταριέται..

 

 

 

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ

 

Κύριε

μη μας πάρεις κι άλλο

τις απώλειές μας.

 

Δεν έχουμε πού αλλού να μείνουμε.

 

 

 

ΑΤΙΤΛΟ

«Βρέχει με απόλυτη ειλικρίνεια.

Άρα δεν είναι φήμη

ο ουρανός υπάρχει

και δεν είναι το χώμα λοιπόν η μόνη λύση

όπως ισχυρίζεται ο κάθε τεμπέλης νεκρός.»

 

 

 

Α Σ Ε Β Ε Σ  Τ Ο  Κ Α Ν Ο Ν Ι Κ Ο

 

Τρελάθηκες δύση;

 

Βγάλε αμέσως τα κόκκινα

ντροπή

στην κηδεία σου πας.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΑΓΓΕΛΑΚΗ – ΡΟΥΚ

 

    

                  ΑΓΓΕΛΙΚΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ

                       ΙΙ

Οι άγγελοι είναι οι πόρνες του ουρανού

με τα φτερά  χαϊδεύουν τις πιο αλλόκοτες

ψυχολογίες

ξέρουν τα  μυστικά της εγωπάθειας

όταν αποκαλούν το φύλλο δέντρο

και το δέντρο δάσος.

« Έτσι μας έκαν΄ ο Θεός», λένε , σκύβουν

και χύνεται το φως σαν μαλλί χρυσό ή γέλιο

στο στήθος κρατάνε το καπέλο

την ώρα που λένε αντίο

και μπαίνουν σε άλλο κόσμο

 καλύτερο.

Μια πιπεράτη μυρωδιά

 μένει μόνο

 στο πρεβάζι του παραθύρου

 και στη γλώσσα μια γεύση προδοσίας

 απ΄ το θείο.

 

                     ΙΧ

Ο άγγελος Κάποτε πρωτόπλαστος

 με την ηθική του γλώσσα λυμένη

 στα νερά.

 Ο άγγελος Κάποτε παραμεθόριος

 σε κτήματα απέραντα

 με την ωραία στύση του

 το άδειο να φρουρεί.

Μέλι κι ακρίδα μασημένη μύριζε

 ο στεφανωμένος τις αστραπιαίες σκέψεις

 ο Κάποτε που την φύση του υποσχέθηκε

 λυτρωτική

 χωρίς ν΄ απολυτρώνει απ΄ τη ζωή.

Τα φτερά του σωστοί συλλογισμοί

 σάλευαν στο δροσερό αεράκι της αμφιβολίας

 κι εμείς όταν τον βλέπαμε

 πάνω στους λόφους σούρουπο

 σαν μόλις να κατέβηκε

  ή λίγο πριν πετάξει

 λέγαμε :  « Να , η εγγύηση,

  την τελευταία στιγμή απροσδόκητα

 θα καταδεχτούμε τον θάνατο!

Οι καταστροφές θα δείξουν

 την άλλη όψη

 της σωτηρίας

 και το επιθανάτιο χώμα θα χωρέσει

 ολόκληρο

 στη λέξη ΦΥΤΡΩΝΩ».

Ο άγγελος Κάποτε

 αέρας που  σηκώθηκε

 ξαπλώθηκ΄ η φωτιά

 π΄ ακόμη τα σωθικά μας καίει. 

ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ

 

     

ΜΕΛΕΤΗ ΘΑΝΑΤΟΥ

 

Υπάρχει μόνο ένας θάνατος. Αυτός που κυκλοφορεί με λαστιχένια πέδιλα μέσα στο πλήθος.

 

Μ ΄ένα βαρύ σφουγγαρόπανο . Μαζεύει τα σκουπίδια.   Βάζει μια τάξη στα αισθήματα.

 

Σκουπίζει όλες τις σκονισμένες γωνιές

 

Σαν μια καθαρίστρια που δουλεύει χρόνια στο ίδια γραφεία

                                                                          ΝΑΣΟΣ ΒΑΓΕΝΑΣ 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ

 

ΕΝΑ ΞΕΡΟ ΚΙΤΡΙΝΟ ΧΡΩΜΑ

Να ξέρεις ότι το τσιγάρο που καπνίζεις

        με τον καιρό

θ΄ αφήσει στο δεξί σου χέρι ανάμεσα

       στα δάχτυλα

ένα ξερό κίτρινο χρώμα που την ώρα

       του φαγητού, την ώρα που βγάζεις

το εισιτήριο στο λεωφορείο, την ώρα που

       χτενίζεις τα μαλλιά στον

καθρέφτη θα σου δείχνει τις ώρες που φύγαν

        χωρίς ποτέ να μπορέσεις

να τις κρατήσεις

Και συ όλο καπνίζεις

Όλο να καπνίζεις

Να καπνίζεις.

                                                ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΟΝΑΣ