ΕΛΥΤΗΣ : ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΝΟΣ ΑΘΕΑΤΟΥ ΑΠΡΙΛΙΟΥ

 ΤΡΙΤΗ ,7 β   

ΑΠΟ ΜΑΚΡΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΑ να 'ρχεται καταπάνω μου. Φορούσε

 παπούτσια πάνινα και προχωρούσε αλαφρή κι ασπρόμαυρη.  Ως

 κι ο σκύλος πίσω της , βουτούσε ως τα  μισά μέσα στο μαύρο.

Γέρασα να περιμένω , αλήθεια.

Κι είναι τώρα πολύ αργά για να καταλάβω πως όσο εκείνη

 προχωρούσε , τόσο το κενό μεγάλωνε , κι ότι δεν επρόκειτο να

 συναντηθούμε ποτέ.

  ΠΕΜΠΤΗ , 2 β

ΚΑΠΟΥ ΚΛΑΙΝΕ και θολώνει μεριές μεριές ο αέρας.

Η Σιθωνία  χάθηκε , την καλύψανε τα νερά .

Είναι κάτι φοβερά γεγονότα που όλο μου τ΄ αφαιρεί ο 

Θεός και ο νους όλο πάλι μου τα προσθέτει.

Κάτι πράσινο μέσα μου αλλά μαυριδερό που οι σκύλοι 

το αλυχτάνε.

Και μια θάλασσα φερμένη από πολύ μακριά , μυρίζοντας

ακόμη αυγό του Κύκνου.