ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΠΟΙΗΣΗ

 1.

Η ΖΩΗ ΣΤΗΝ ΑΓΕΛΗ

  «  Εγώ είμαι εδώ από αγάπη.  Μη με 

φάτε…..»

Τους είπα.

« Έτσι θα είσαι δικός μας.  Αν σε

 φάμε.  Έτσι αγαπάμε. »

Μου είπαν .

«Να με φάτε με τρυφερότητα τότε … »

Ψιθύρισα.

«Μη σε νοιάζει.  Η πρώτη δαγκωματιά

 πονάει.

Μετά , συνηθίζεις .  Και δεν αισθάνεσαι.

Τίποτα.»

                                ΤΣΙΜΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΤΟΣ

2.Μία συνηθισμένη ιστορία αγάπης

Έσβησαν ξαφνικά οι προβολείς από τα μάτια της

Το φως που με είχε τυφλώσει

κι έβλεπα οπτασίες

αντί για αντικείμενα,

εκλείψεις αντί για σκιές,

απώλεσε τη δύναμή του

Σωματική απουσία

Ψυχική αποστασιοποίηση

Συναισθηματική ουδετερότητα

κάνουν τον έρωτα να χάνει τη μαγεία του

και το πάθος να συρρικνώνεται

σαν το δέος που έγινε δεσμός

και μάτωσε τις φλέβες της καρδιάς

Όπως τα σκυλιά

που κουνάνε την ουρά τους

χωρίς ποτέ να την πιάνουν

έτσι κι εγώ κυνηγούσα για χρόνια

μιά κολοβή ευτυχία

μιά χίμαιρα εφηβικών παραμυθιών

μιά ένωση σωμάτων και ψυχών

χωρίς προϋποθέσεις

Κι όμως

νίκησε η αυτονομία της φιλοδοξίας ]

και η δυναμική της ρήξης

Νίκησαν οι υπηρεσιακές ανάγκες

και οι οικογενειακές υποχρεώσεις

Νίκησε η σιωπή του tablet

και τα χρώματα της τηλεόρασης

Νίκησαν οι απωθήσεις

για τις ζάρες στα χέρια

και για τα χάπια στο συρτάρι

Νίκησε η οικονομική επιβίωση

την ερωτική συμβίωση

Νίκησαν άπαντες

και ουδείς φαίνεται να καταλαβαίνει

γιατί εγώ αισθάνομαι ηττημένος

αφού τελικά όλα πάνε καλά.

 

 Γιάννης Πανούσης

3.  Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ

Πώς να προλάβεις να γράψεις Ιστορία
όταν σε σκοτώνουν στα 30 σου
πριν καταλάβεις τον κόσμο
και δεν είσαι κάποιος ήρωας, ο ΜεγΑλέξανδρος ή ο Χριστός;
Πώς να προλάβεις να συμπληρώσεις την ιστορία σου
όταν παθαίνεις σοβαρό έμφραγμα στα 50 σου
βάζεις φρένο στα όνειρα και στις φιλοδοξίες σου
ενώ πίστευες ότι είσαι άτρωτος κι ανίκητος;
Πώς να προλάβεις να σβήσεις την ιστορία σου
όταν βαδίζεις στα 80 σου
σ’ έχουν αφήσει μόνο, ανήμπορο κι ανυπεράσπιστο
κι εσύ αναζητάς στιγμές θριάμβου
από ένα εξαρχής χαμένο παιχνίδι;

 Γιάννης Πανούσης