ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ . Μ. Χατζιδάκις

 1. Τύψεις . 

Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος
Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις
Ερμηνεία: Ανδρέας Καρακότας

Όσο περνούν οι μέρες και μακραίνει
η ηλικία της σεμνότητας, αισθάνομαι
τις ανεπαίσθητες ραγισματιές εντός μου
από νύχτα σε νύχτα να πληθαίνουν.

Δρόμοι που πήρα με χαμηλωμένα μάτια
φώτα που πέσαν πάνω μου ανηλέητα,
λόγια πιο πρόστυχα κι απ τις χειρονομίες.

Μα πιο πολύ, η όψη της μητέρας μου
όταν γυρνώ αργά το βράδυ και τη βρίσκω
μ ένα βιβλίο στο χέρι να προσμένει
βουβή, ξαγρυπνισμένη και χλωμή.

2."ανταλλαγή - με κατάνυξη"

Ποίηση: Ντίνος Χριστιανόπουλος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ερμηνεία: Ανδρέας Καρακότας Πιάνο: Ντόρα Μπακοπούλου ΜΕ ΚΑΤΝΥΞΗ Έλα να ανταλλάξουμε κορμί και μοναξιά. Να σου δώσω απόγνωση, να μην είσαι ζώο, να μου δώσεις δύναμη, να μην είμαι ράκος. Να σου δώσω συντριβή, να μην είσαι μούτρο, να μου δώσεις χόβολη, να μην ξεπαγιάσω. Κι ύστερα να πέσω με κατάνυξη στα πόδια σου, για να μάθεις πια να μην κλωτσάς.

3."διαδρομή - Σάββατο βράδυ"

Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ερμηνεία: Ανδρέας Καρακότας Πιάνο: Ντόρα Μπακοπούλου Σκηνές από την ταινία του Jean Genet Un chant d'amour (1950) Απ' το Βαρδάρη ως το Συντριβάνι κι από τον Πύργο ως την πλατεία Δικαστηρίων σε ψάχνω σ' όλα τ' αγοραία, πεζοδρόμια. Απ' το Βαρδάρη ως το Συντριβάνι κι από τον Πύργο ως την πλατεία Δικαστηρίων έφαγα όλα τα γιαπιά για να σε βρω. Μην είσαι σε κανένα σινεμά, μην παίζεις σε κανένα σφαιριστήριο ή τάχα πια ρουφήχτρα να σε χαίρεται σε πιο δωμάτιο, σε πιο πάρκο, σε πιο κέντρο; Και τριγυρνώ μονάχος κι αξεδίψαστος απ' το Βαρδάρη ως το Συντριβάνι. Δεν εξαρθρώνεται αυτός ο πυρετός, δεν επανδρώνεται με άλλους η καρδιά μου.

4. ενός λεπτού σιγή

Στίχοι: Ντίνος Χριστιανόπουλος. Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις. Πρώτη εκτέλεση: Ανδρέας Καρακότας, «ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ», 1996, στο πιάνο η Ντόρα Μπακοπούλου. Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά, έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας, ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας, κοκκινίσατε άραγε για τη τόση ευτυχία σας, έστω και μια φορά; Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή για τους απεγνωσμένους;